Od dzieciństwa bardzo lubiłam miód, bo był słodki. Będąc dzieckiem widziałam ule, które stały u mojej sąsiadki w przydomowym sadzie. Pszczele domki były tajemną twierdzą do których strach było się zbliżyć. Nigdy nie pomyślałabym, że będę pszczelarką. Teraz nie wyobrażam sobie życia bez uporządkowanego świata pszczół pełnego harmonii, porządku i pracowitości. Pszczoły stały się dla mnie zbawieniem, ich dźwięk i uporządkowany rytm życia pozwolił mi wyjść z depresji. Z biegiem czasu pasieka stała się dodatkowym źródłem utrzymania.

Pasiekę prowadzę od 4 lat i sukcesywnie ją rozwijam. Jest to pasieka wędrowna, swoje ule zostawiam w miejscach z daleka od miasta i terenów uprzemysłowionych głównie w Narwiańskim Parku Narodowym i otulinie Puszczy Knyszyńskiej. W swojej ofercie posiadam różne miody: rzepakowo-mniszkowy, akacjowy, lipowy i wielokwiatowy. Dążę do tego, aby pozyskiwać miód z pożytków znajdujących się na dziewiczych terenach, gdzie roślinność jest naturalna pozbawiona środków ochrony roślin. Są to obszary porośnięte dziką roślinnością takie jak parki narodowe, rezerwaty przyrody, lasy. Na takim terenie panuje specyficzny mikroklimat oraz wyjątkowa różnorodna roślinność. Takich miejsc do ustawienia pasieki na Podlasiu jest niewiele, ponieważ trudno je znaleźć ze względu na intensywne rolnictwo. W sprzedaży jest wiele gatunków i rodzajów miodów. Moi Klienci doceniają moją filozofię życiową dotyczącą usytuowania pasieki. Wszyscy wracają w następnym roku, doceniają smak i walory zdrowotne moich miodów. Ja osobiście uważam, ze najlepsze dla organizmu człowieka są miody kwiatowe, które zawierają najwięcej enzymów wytwarzanych przez pszczoły w trakcie przetwarzania przynoszonego nektaru z różnych kwiatów. Zapraszam wszystkich na Szlak Królowej Bony do miejscowości Zofiówka gmina Knyszyn w powiecie monieckim, gdzie znajduje się siedziba mojej pasieki.